का त्वं बाले ?

Saturday, 29 September 2012

पङ्के स्नाति वराहो नित्यम्।

पांसुस्नाने तुष्यति कलभः।

मज्जति महिषो सुचिरं सलिले।

इच्छति ‍क्षारे शुनको शयनम्।

पश्यतु बालान् क्रीडालोलान्।

दृश्यमिदं ननु सुखदं नितराम्

पङ्को सलिलं पांसुस्सर्वं

केलिषु रम्यमहो बालानाम्।

वसति मीनः सुखेन
सलिलमाश्रयन् सदा।
जलं विहाय मीनः
स्थले ‍क्षणं न जीवति।

Click link please
http://samskruthamadhuram.blogspot.in/

स्नात्वा किञ्च फलं रे काक ?
काको स्यान्नतु बको कदाचित्।
हे बक ! तद्वत् बको बकैव च
सोपि च कृष्णो भवेन्न काकः॥

मोदकः मोदक एव।

जलमिव भवतु सदा

जलमिव मृदुलं भवतु सदापि।

जलमिव मधुरं वितरतु भुवने।

जलमिव शीतलमस्तु चरित्रम्।

जलमिव निर्मलमस्तु मनश्च।

पादपशिखरे मर्कटवीरो

हेलति कुसृतिभिरामोदम्।

आरोहति तरुशिखरमतिद्रुत-

मवरोहति तरुमूलमथैवम्।

बहुविधभावैर्हावैर्विहरति

बहुजनश्रद्धां सो हरति।

दृष्ट्वा मानवमनसि वितर्कः

वा नरः? वा नर ? इत्येवम्॥